Düşünce Haber Medya

Bizler biliyoruz ki çocuk işçiliği bir “aile tercihi” değil, yoksulluğun zorunlu sonucudur. Asgari ücretin açlık sınırının dahi altında tutulduğu bir ülkede, çocukların çalıştırılması istisna değil, sistemin doğal çıktısı hâline gelmiştir.

Bugün milyonlarca emekçi, aldığı ücretle kirasını ödeyememekte, sofrasına yeterli gıdayı koyamamakta, çocuklarının eğitim masraflarını karşılayamamaktadır. Bu koşullarda çocuk emeği, sermaye düzeninin gizli sübvansiyonu olarak devreye sokulmaktadır.

Bugün Türkiye’de Mutlak Yoksulluk Hakimdir.

Mutlak yoksulluk insanların hayatta kalabilmesi için fizyolojik ihtiyaçları yani bir insanın hayatta kalabilmesi için gıda tüketimini yeterli oranda yapabilmeleri, yine dışardan gelecek tehditlere karşı barınma ortamlarının olması, bunlar soğuk, sıcak, hijyen ortamlarının barınacakları yerde bulunması. Yine sağlık hizmetlerinden yararlanıyor olabilmeleri başlıca kriterler. BM mutlak yoksulluk tanımında bulunması gereken temel fizyolojik göstergelerde barınma hakkını şöyle tariflemiş.” Barınma: Evlerin her odasında dört kişiden az insan barındırılmalı ve evlerin zemininde toz, çamur veya kil olmamalıdır.” Çocukların barındıkları yerin yaşanabilir koşulları karşılamadığı görülüyor. Her insanın sağlıklı ortamlarda bir barınma hakkı olduğu gerçeğinin altının çizilmesi gerekiyor. Bugün Küba’da ücretsiz barınma hakkının olduğunu görüyoruz.

Düşük Ücret, Çocuk Emeğiyle Telafi Ediliyor

Asgari ücretin “işvereni koruma” gerekçesiyle baskılanması, işsizliği azaltmamış; aksine kayıt dışılığı ve çocuk işçiliğini büyütmüştür. Patronlar için ucuz işgücü ihtiyacı, denetimsiz atölyelerde, tarlalarda, sanayi sitelerinde çocukların sırtına yüklenmiştir.

Bu düzen, çocuk işçiliğini önlemek bir yana, onu bilinçli biçimde yeniden üretmektedir. Açıklanan asgari ücret aynı zamanda çocuk işçiliğini teşvik niteliği de taşımaktadır.

Eğitimden Kopuş, Gelecekten Kopuştur

Yetersiz asgari ücret, çocukların okuldan kopmasının başlıca nedenlerinden biridir. “Mesleki eğitim”, “çıraklık” ya da “uyum programı” adı altında çocuk emeği meşrulaştırılmakta; eğitim hakkı piyasaya teslim edilmektedir.

Çocuklar ya okulu bırakmakta ya da tam zamanlı çalışmaya zorlanırken, yoksulluk kuşaktan kuşağa aktarılmaktadır.

Çözüm Net, Talepler Açık Olmalı

• İşsizlik yasaklanmalı kamucu-planlı ekonomik model hızlıca hayata geçirilmelidir.
• Eğitim her kademede parasız, nitelikli ve kamusal olmalıdır.
• Çocuk işçiliği yasaklanmalı çocuğun fiziksel-zihinsel gelişim süreci devletin ve bütün sorumluluğunda olmalı
  
  

Çocuk Emeği Değil, İnsan Onuruna Yakışır Ücret!

Çocukların çalışmak zorunda bırakıldığı bir ülkede, ne adil bir ücret düzeninden ne de toplumsal refahtan söz edilebilir. Çocuk işçiliği kader değil; düşük ücret politikalarının ürünüdür.